Belirtileri Nelerdir?

PMR'nin en tipik belirtisi, omuz ve kalça kuşağında simetrik (her iki tarafta) ağrı ve tutukluktur. En sık görülen belirtiler şunlardır:

• Omuz ve kalça çevresinde ağrı: Genellikle her iki omuzda ve/veya kalça-uyluk bölgesinde hissedilen ağrı. Hastalar sıklıkla “kollarımı kaldıramıyorum”, “yataktan veya sandalyeden kalkmakta zorlanıyorum”, “saçımı tarayamıyorum” diye tarif eder.

• Belirgin sabah tutukluğu: Sabahları veya uzun süre hareketsiz kaldıktan sonra ortaya çıkan, genellikle 45 dakikadan uzun süren belirgin tutukluk.

• Genel belirtiler: Halsizlik, yorgunluk, hafif ateş, iştahsızlık ve kilo kaybı gibi genel şikâyetler eşlik edebilir.

Belirtiler genellikle nispeten hızlı (günler-haftalar içinde) yerleşir ve günlük yaşamı belirgin biçimde zorlaştırabilir; ağrı nedeniyle uyku bozulabilir.

​

Tanı Nasıl Konur?

PMR tanısını tek başına kesinleştiren özel bir test yoktur; tanı, tipik belirtiler, yaş, muayene ve kan testlerinin birlikte değerlendirilmesiyle konur. Kanda iltihap belirteçleri — sedimentasyon (ESR) ve CRP — genellikle belirgin biçimde yükselmiştir; bu, tanıyı destekleyen önemli bir bulgudur.

Ultrason, omuz ve kalça çevresindeki iltihabı (özellikle bursa iltihabını) göstererek tanıya yardımcı olabilir. Ayrıca hekiminiz, benzer belirtiler yapabilen başka hastalıkları (romatoid artrit, geç başlangıçlı spondiloartrit gibi) dışlamak için ek testler isteyebilir. Bu ayrımı doğru yapmak, doğru tedavi için önemlidir.

​

Nasıl Tedavi Edilir?

PMR tedavisinin temeli kortizondur (glukokortikoid). Tedavi kişiye özel planlanır ve düzenli takip gerektirir.

• Kortizon (steroid): Tedavinin temelidir. PMR genellikle düşük-orta doz kortizona çok hızlı ve belirgin yanıt verir; birçok hasta ilk birkaç gün içinde dramatik biçimde rahatlar. Bu hızlı yanıt, tanıyı da destekleyen bir özelliktir.

Dozun azaltılması: Belirtiler kontrol altına alındıktan sonra kortizon dozu, hekiminizin planına göre çok yavaş ve kademeli olarak azaltılır. Tedavi genellikle uzun sürelidir (çoğu zaman en az bir-iki yıl). Dozun erken veya ani azaltılması hastalığın yeniden alevlenmesine (nüks) yol açabilir; bu nedenle ilacınızı asla kendi başınıza kesmeyin veya azaltmayın.

• Metotreksat: Sık nüks eden, kortizon dozu düşürülemeyen veya kortizon yan etkileri açısından yüksek riskli hastalarda, kortizon ihtiyacını azaltmak için tedaviye eklenebilir.

• Biyolojik ilaçlar (tosilizumab/sarilumab): Kortizona dirençli veya sık alevlenen olgularda kullanılabilen, iltihabı hedefleyen modern ilaçlardır; kortizon dozunu azaltmaya yardımcı olurlar.

• Kemik koruması: Uzun süreli kortizon kemik erimesine (osteoporoz) yol açabildiğinden, kalsiyum, D vitamini ve gerektiğinde kemik koruyucu ilaçlar planlanır.